Kuranı Anlama Üzerine - Kadir Uyar - Fecr Yayınları

Arapça, temeli köklere dayanan bir dildir. Kur’ân’da bulunan bin beş yüz civarındaki kelime kökü bize geniş bir çalışma alanı sunuyor. Kelimelerin kullanım sahaları cümlelerdir. Bir kelimenin çeşidi, görevi ve anlamı, cümle içinde bulunduğu yere göre değişir. Biz kelimeleri cümle içindeki biçimleriyle aldık. Kelime köklerini dikkate alarak yaptığımız okumalarda âyetlerin tıpkı sayılar gibi sürekli karşımıza çıktığını gördük. Her kelime, hem âyetin farklı bir bağlamda kullanılmasını sağlıyor hem de âyet kümelerini değiştiriyor.
Kur’ân’daki sistematik yapının bir temele oturtulmasını hedeflediğimiz bu çalışmada biz öncelikle ana hatlarıyla dil, dil bilim ve anlam bilim hakkında bilgi verdik, bu temel üzerine de evele ???, hadese ???, hakeme  ???, haveta ???, debera ???, raceme ???, sebeka ???, seveka ???, şebehe ???, şeraha ???, sarafe ???, arabe ???, akale ???, avece ???, fekahe ???, fekera ???, keleme ???  ve lesene  ??? kelime köklerini seçtik.
Kur’ân’da bir tarafta sûrelerin sırası, bir tarafta da âyetlerin sırası var. Âyetler arasındaki bağlantılar bu ikili düzen sayesinde kolayca kurulabiliyor. Bir araya getirilen âyetlerin okunması için düzenlenmesi, yeniden sıralanması gerekiyor. Bu sıralama âyetlerin sûrelerdeki öncelik esasına dayanıyor. Âyetler arasındaki anlam ilişkileri, âyetler arasındaki bağlantılar hep bu sıralamalarla sağlanıyor. Muhkem ve müteşâbih âyetler de bu sıralamalarla ortaya çıkıyor.