İman İbadet Sohbetler - M. Asım Köksal - Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları

Di·n duygusu, bi·r allaha iman ve i·badet duygusu, i·nsanlarda sonradan hasil olmuş bi·r duygu deği·ldi·r. Di·n duygusu, i·nsan kalbi·ni·n, i·nsan şuurunun deri·nli·kleri·nde mevcud ve i·nsan hi·lkati·yle yaşıttır. Di·ndarlik, i·nsanın yüce allaha fitri bi·r teahhüdüdür. Bu gerçek, kuran-ı kerîmde şöyle açiklanmiştır: Hani·, rabbi·n, ademoğullarının sırtlarından zürri·yetleri·ni· çıkarip onları kendi·leri·ne şahi·d tutmuştu da (ben, si·zi·n rabbi·ni·z deği·l mi·yi·m?) demi·şti·. Onlar da (evet! Rabbi·mi·zsi·n. Şahi·d olduk!) demi·şlerdi·. Bu da, kıyamet günü (bi·zi·m bundan haberi·mi·z yoktu, gaflette i·di·k!). Veya (sana, bundan önce baba ve atalarımız şeri·k koşmuşlardı. Bi·zler i·se, onlardan sonra gelen zürri·yetleri·z. Batıl i·ş tutanların i·şledi·kleri· i·le bi·zi· helak mi· edeceksi·n?) dememeleri· i·çi·ndi·r. Görüyorsunuz ki·: ademoğulları, daha ruh alemi·nde i·ken, rableri·ne, kendi·leri·ni· yaratan, yaşatan, olgunluğa eri·şti·ren yüce varliğı i·krar etmi·şlerdır. Her i·nsan şuuru, fitratıyle böyle bi·r teahhüdün altındadır. I·nsan, bu duygu i·le doğar, bu duygu i·le yaşar ve bu duygu i·le ölür.