Hatırlayan Zeytin Ağacı - İsmail Keskin - Hayykitap

Zeytin altından kıymetli, altından anlamlıdır c¸u¨nku¨ zeytinde altında bulunmayan bu¨yu¨k bir değer vardır ki ona vefa denir.Vefa ne mi demek? Seni seveni ondan c¸ok sevmek, sana kıymet verene ondan daha c¸ok kıymet vermek, ko¨tu¨lu¨gˆu¨ unutup iyiligˆi hic¸ unutmamak ve hatırlamak...

Zeytin hatırlar. Oysa altın unutkandır. Zeytin, ustasına ses verir. Yapraklarıyla, meyvesiyle konus¸ur ona. Bahc¸esi el degˆis¸tirdigˆinde ku¨sen zeytinlikler olmus¸tur hal bilmezliklerden. Eski azıkdas¸ı yanından gec¸erken sevinc¸ten dal c¸ırpan zeytinlikler... Oysa altın bilmez bunların hic¸birini.

Zeytin, insana “insan insan” olmayı o¨gˆretir so¨zu¨n o¨zu¨. İyi insan olmayı, ince insan olmayı, incelikli bir insan olmayı... U¨stelik insanı acul yani aceleci, hoyrat ve savurgan olmaktan korur kurtarır. Yeter ki insan onu ve hallerini dinlesin, bilsin.

Bin yas¸ındaki bir zeytin agˆacıyla tanıs¸ıp dost olmak, zeytinin ve Anadolunun son bin yılını bir de ondan dinlemek ister misiniz? “Hatırlayan Zeytin Agˆacı”, tanıs¸mak ve hika^yesini anlatmak ic¸in c¸ic¸ek dostlarını bekliyor.