Bir Özlebek Hikayesi - Didem Aydın - Masal Seramik Evi

Her yeri turuncuya boyayarak yeni bir gün uyandığında, gökyüzünden küçük bir bulut kopup küçük kızın göğsünün ortasına oturdu. Küçük kızın içi özlemle doluydu. Tırtıl; arkadaşlarını, babasını, oyuncaklarını hatta dondurma yemeyi özleyen çocuğun özlemlerini yiyerek büyüdü büyüdü büyüdü..

Nihayet dönüşme zamanı geldiğinde kozasını örerek demlenmeye başladı. Çıktığında ise bir kelebeğe dönüşmüştü. Ve küçük kız özlemlerinden dönüşen bu kelebeğe yeni bir isim koymuştu.