Belviran Kazası - Tarihçesi ve Sosyokültürel Yapısı - Güler Silay - Çizgi Kitabevi Yayınları

İç Anadolunun güneyinde, Orta Torosların kuzey eteklerinden itibaren yükseltinin nispeten azaldığı dağlık bir coğrafyada yer alan Belviran Kazasının içinde bulunduğu sahanın adı Eski Çağda İsauria idi. Roma ve Bizansın ardından bu bölgeye Türkiye Selçuklu Devleti tarafından 13. yüzyılda Türkmen aşiretleri iskan edilmeye başlanmış ve zamanla Belviran adıyla bir kaza idaresi kurulmuştur. 14. yüzyıl başlarında Karamanoğullarının hakimiyetine girmiş; Fatih Sultan Mehmed döneminde Konya ile birlikte 1474te Osmanlı sınırları içine alınmıştır. Türkiye Selçukluları ve akabinde Karamanoğulları ile devam eden imar faaliyetleri Osmanlı döneminde ivme kazanmış; hemen her köyde bir mescit ya da cami; birçok yerleşim yerinde mektep, medrese, tekke ve zaviyeler inşa edilmiştir.

Bu kitapta Belviran Kazasının tarihçesiyle idari yapısı öncelikle incelenmiş; arkasından Belviran Kazasına bağlı köylerde bulunan cami, mescit, mektep, medrese, türbe, tekke ve zaviye gibi vakıf eserleri, bunların kurucuları, inşa tarihleri, vakfiye ve vakıfları ile buralara yapılan tayin, terfi ve aziller Vakıflar Genel Müdürlüğü Vakıf Kayıtlar Arşivi ile Başbakanlık Osmanlı Arşivinde yer alan vakıf belgeleri esas alınarak tespit edilmeye çalışılmıştır. İdari bakımdan 1864te nahiyeye dönüştürülünceye kadar Belviran Orta Anadoluda önemli bir kaza olarak kalmıştır.