Ana - Maksim Gorki - Gece Kitaplığı

Boynundan sırtından itiyorlardı. Sağır olmuş gibiydi, soluğu tıkanıyordu. Dermanı kesiliyordu. Ama gözleri hala çakmak çakmaktı. Çevresinde yiğitçe parlayan bir sürü başka göze takılıyordu. Bu parıltıyı iyi bilirdi ve severdi de. Kapıya doğru ittiler onu. Bir elini kurtarıp pervazı yakaladı. Asıldı, direndi: